Obi moet met de trein naar zijn moeder, omdat zij hem niet kan ophalen en zijn vader hem niet kan brengen. En hij moet ook nog die stomme, oude rugzak om, omdat hij zijn eigen is kwijtgeraakt.
Alsof dat niet erg genoeg is, geeft hij te veel geld uit, waardoor hij te weinig heeft voor de trein. Dus besluit Obi naar het volgende station te lopen. Maar dan hoort hij iets in zijn rugzak…
–
🫶🫶🫶🫶🫶
Stel je voor dat je wordt afgezet door je vader op het station en zelf maar uit moet zoeken hoe je bij je moeder komt. Je ouders vechten elkaar de tent uit en jouw hele basis is onder je vandaan geveegd. Wat doe je dan?
–
Obi doet zó zijn best, maar hij vindt het zo spannend. Tot hij doorkrijgt dat er iets in zijn rugzak zit. Iets dat tegen hem praat en hem probeert te helpen. Maar wanneer er steeds meer stemmen bijkomen wordt het wel een hele gekke situatie. Een wolk die stinkt, een angstig wormpje, een zelfverzekerde plant, een boze vlam, een verdrietige libelle en een blije toeter. Een rugzak vol. Een rugzak vol gebeurtenissen en emoties die Obi hebben gevormd tot wie hij nu is. Maar als je rugzak vol, zit kan je hoofd soms overlopen. En dat is ook wat er bij Obi gebeurt. Wanneer hij wordt overvallen door twee bejaarden lijkt zijn wereld in te storten.
–
Gelukkig zijn daar Babs en Saar, moeder en dochter, die Obi meenemen in hun bus om hem naar zijn moeder te brengen. Dit deel van het verhaal vond ik het allermooist. Mensen als Babs maken echt het verschil. Een beetje vriendelijkheid kost niks. En dan Saar. I ❤️ Saar. Haar thuissituatie is ook lastig en ze is veel boos, maar wat helpt ze Obi goed. Ze helpt hem verder komen dan hij ooit had kunnen komen. Ze laat hem praten, nadenken en dingen doen. Zoals het wegleggen van de rugzak en even genieten van het hier en nu. Zó mooi en belangrijk om iemand om je heen te hebben die je uit de moeilijke situatie haalt en je even laat genieten en vooruit laat kijken.
–
De diepere lagen en prachtige ontwikkelingen in deze personages vind ik echt geweldig gedaan! Zij maken het verhaal.
–
Naast het geweldige verhaal word je in dit boek ook echt omvergeblazen door de illustraties van @lindefaas_illustration. Wat brengt zij de beestjes uit de rugzak waanzinnig tot leven. De kleuren knallen van de bladzijden af en geven de emoties zo mooi weer. Obi met de vleugels, huilend. Wát een illustratie. 💙
–
Ik zou nog zoveel meer over het boek kunnen vertellen, maar je moet het zelf gaan ervaren. Het is wonderschoon, aandoenlijk, liefdevol en superbelangrijk! Want er zijn zoveel kinderen met gescheiden ouders die elkaar de tent uit vechten. Hoe fijn om die erkenning dan te lezen?! De vele emoties zullen ze herkennen of misschien niet. Maar ook dan leren ze er veel van, want emoties mogen er zijn. Allemaal!
–
Auteur: Pieter Koolwijk
Illustrator: Linde Faas
Uitgeverij: Lemniscaat
Leeftijd: vanaf ca. 9 jaar