Ries is samen met zijn moeder op vakantie aan zee. Midden in de nacht gaat hij naar het strand. Hij moet iets doen. In zijn eentje. Maar dan trekt een beweging in het water zijn aandacht.
Er drijft daar iets.
Ik knijp mijn ogen samen om beter te kunnen kijken en loop dichterbij.
Is het een zeehond? Hier zijn toch geen zeehonden? Het lijken wel een soort armen.
Zijn het armen? Het lijkt op…
–
Zo ontmoet Ries Vesper, de eigenwijze dochter van strandtenteigenaars. De twee kunnen elkaar vanaf het begin niet uitstaan, maar zijn ook nieuwsgierig naar elkaar… en als er een mysterieuze verdwijning plaatsvindt, besluiten ze de handen ineen te slaan.
–
Wat een geweldig mooi gelaagd boek is dit! ☺️
Ries en Vesper hebben allebei een hoop op hun bordje en lijken dat eerst op elkaar af te reageren. Ze bouwen liever een muurtje om zichzelf heen dan er over te praten. Maar naarmate ze elkaar vaker zien en meer horen over elkaars situatie ontstaat er iets. Niet meteen een vriendschap, maar wel iets van respect voor elkaar.
Ik vond het prachtig om te lezen hoe de personages zich ontwikkelen. Hoe ze zich openstellen en elkaar helpen, waardoor hun bordje langzaam wat leger raakt.
–
Het verhaal is geschreven vanuit beide personages. Per hoofdstuk wissel je van personage, waardoor je situaties in het verhaal dus ook van beide kanten bekijkt. Dat vond ik erg fijn lezen en zorgde ervoor dat ik nog meer met hen meeleefde en hen wilde helpen.
Naast een mooi verhaal staat het boek ook vol met prachtige illustraties. Alleen al bij het zien van de cover was ik verkocht! Iedere illustratie past zo goed bij het verhaal, waardoor het verhaal nog meer tot leven komt.
–
Het boek vormt een prachtig inkijkje in het leven van kinderen die het even moeilijk hebben, maar wel op zo’n manier dat het een groot avontuur is. 🤗
Een grote aanrader!
–
Auteur: @liz.huisman
Illustrator: @annabotermanillustraties
Uitgeverij: @uitgeverijlemniscaat
Leeftijd: vanaf ca 10 jaar